‘हर्ने कथा’ डकुमेन्ट्रीमार्फत चर्चामा आएका प्रकाश तामाङ अहिले काठमाडौंको कालिमाटीमा आफ्नै पसिना र मेहनतले जुत्ता पसल सञ्चालन गरिरहेका छन्। गोर्खाको त्सुम उपत्यकामा दशकौँ घरधनीको काम गर्दै गुजारा चलाएका उनले नयाँ जीवनको सुरुवात व्यवसायमार्फत गरेका छन्। यो सुरुवातमा साथी–शुभेच्छुकहरूको हौसला र समर्थन प्रशंसनीय छ।
तर पछिल्ला दिनमा देखिएको अर्को दृश्य भने चिन्ताजनक छ। उनको पसलमा सामान किन्न आउने ग्राहकभन्दा भिडियो बनाउन आउने युट्युबरहरूको भीड बढिरहेको छ। युट्युबमा ‘प्रकाश तामाङ जुत्ता पसल’ भनेर खोज्दा सयभन्दा बढी भिडियो भेटिन्छ। तीमध्ये कतिपयमा अनावश्यक प्रश्न गरेर उनलाई अल्झ्याउने, साधारण कुरा बढाई–चढाई प्रस्तुत गर्ने प्रवृत्ति देखिन्छ। “५०० र ५५० जोड्दा कति हुन्छ?” भन्ने प्रश्नमा प्रकाशले तत्काल जवाफ नदिएको दृश्यलाई नै मनोरञ्जनको सामग्री बनाइन्छ, जसले उनको सरल स्वभावलाई नै खेलौना बनाउन सक्ने खतरा छ।
यो परिस्थिति गम्भीर छ। सामाजिक सञ्जालमा भाइरल हुने मोहले कसैको आत्मसम्मानमा चोट पुर्याउनु हुँदैन। प्रकाशले कष्टकर विगत पार गरेर इमान्दारीसाथ व्यवसाय सुरु गरेका छन्। उनको पसलमा सामान किन्न जाने नाममा ‘कन्टेन्ट’ बनाउने भीडले उनलाई पुनः मानसिक रूपमा दुःखित बनाउन सक्छ।
समुदायको जिम्मेवारी हो—उनीजस्ता उद्यमीलाई प्रोत्साहित गर्ने, सम्मान गर्ने र ग्राहकको रूपमा समर्थन गर्ने। हामी सबैलाई अनुरोध छ, प्रकाशको पसलमा सामान किनेर हौसला दिऊँ; तर उनको जीवनलाई मनोरञ्जन वा अनावश्यक भाइरलको चपेटामा नपारौँ।
